Καΐσερλης Κώστας: Λαός, θάλασσα ατέρμονη, ατίθαση, άγρια και γλυκιά, ζωογόνος, με χαρές, καημούς και λύπες. Αλλά χωρίς καπετάνιο.

Κείμενο του Καΐσερλη Κώστα

Λαός, θάλασσα ατέρμονη, ατίθαση, άγρια και γλυκιά, ζωογόνος, με χαρές, καημούς και λύπες. Αλλά χωρίς καπετάνιο.

Γλυκιά και ήρεμη καθρεπτίζει στα γαλάζια νερά τις ακτίνες του ήλιου και της ζωής.

Ελεύθερη να σμιλεύει με ιώβεια υπομονή τα βράχια που βρίσκονται μπροστά της.

Άγρια και τιμωρός όταν προσπαθούν να την τιθασεύσουν με μόλους και τοιχία.

Ζωογόνος όταν την σεβάστηκαν για να προσφέρει απλόχερα ζωή και ενέργεια.

Λαός θάλασσα! Ωκεανός ολόκληρος κατέκλυσε με αγριεμένα κύματα την χώρα προχθές και δεν βρίσκεται ένας, ναι φίλοι μου ένας, να την ηρεμήσει και να μετατρέψει τον θυμό της σε ενέργεια που θα δώσει δύναμη να κινηθεί το ξεχαρβαλωμένο από ξάρτια και τιμόνι καράβι που λέγεται Ελλάς.

Ήδη ξεκίνησαν οι μάστορες της πολιτικής να φτιάχνουν τοιχία και προβλήτες για να προστατέψουν την περιουσία τους. Θα τσακώνονται μέσα και έξω από την Βουλή για να μας πουν γιατί αγρίεψε η θάλασσα και πως ο καθένας θα προστατευθεί στο λιμανάκι του . Και αντί να την αφήσουν να ξεθυμάνει ήρεμα θα την κοροϊδέψουν με νόμους και με διατάξεις. με διορισμένες επιτροπές και με καθηγητάδες.

Αυτή την γήινη ομορφιά και δύναμη δεν θέλουν να την αφήσουν ελεύθερη να φτιάξει τα δικά της, στους βράχους καλλιτεχνήματα. Δεν θέλουν να προσφέρει απλόχερα τον αστείρευτο πλούτο της ώστε να μην χαθούν και άλλοι.

Δυστυχώς δεν υπάρχει ένας καπετάνιος για να την ηρεμήσει αλλά και στα άγρια να την κάνει ζωογόνο δύναμη δημιουργίας για να καταπιεί αυτούς που φτιάχνουν βρόχια και τοίχους για να την μαντρώσουν.

Ένας καπετάνιος γι’ αυτό που αναζητά και απαιτεί αυτή η λαοθάλασσα. Την απελευθέρωση μας από το σάπιο σύστημα των πελατειακών σχέσεων. Την πλήρη διάκριση και διαχωρισμό των τριών εξουσιών. Την απελευθέρωση των κοινωνιών και των Δήμων από τον βρόχο της κεντρικής εξουσίας. Την απελευθέρωση των κρατικών και δημοτικών υπαλλήλων από το απηρχαιωμένο διοικητικό σύστημα που οδηγεί στην αναξιοκρατία και στην υποτέλεια.

Η Θάλασσα, ελεύθερη, ατίθαση, που δυστυχώς ανάλογα με τον καιρό αγριεύει και ημερεύει και που θα έρθει η ώρα, αργά ή γρήγορα, αν δεν βρεθεί καπετάνιος να τους πνίξει.

Κ.Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω