Ν. Μυλωνάς: Το κοινό αίτημα των Ενώσεων Ξενοδόχων Ρόδου-Κω, ΕΒΕΔ Οικ. Επιμ. και ΤΕΕ σε προεκλογική περίοδο που οι πολλοί δεν μιλούν και δεν διεκδικούν

Άρθρο του Νίκου Μυλωνά

Το κοινό αίτημα των Ενώσεων Ξενοδόχων Ρόδου-Κω, ΕΒΕΔ Οικ. Επιμ. και ΤΕΕ σε προεκλογική περίοδο που οι πολλοί δεν μιλούν και δεν διεκδικούν

Α. ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ: Διαβάσαμε στις τοπικές εφημερίδες κοινή επιστολή των ισχυρών Δωδεκανησιακών φορέων: ‘’Ένωση Ξενοδόχων Ρόδου, Εν..Ξεν. Κω, ΕΒΕΔ, Οικονομικού Επιμελητήριου, Τεχνικού Επιμελητηρίου’’, προς την ηγεσία του υπουργείου Ανάπτυξης με κοινοποίηση σε όλους τους θεσμικούς κυβερνητικούς και μη παράγοντες, με τον χαρακτηριστικό τίτλο:

’’ ΝΑ ΑΥΞΗΘΕΙ Η ‘’ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΣΤΟΝ ΝΕΟ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΝΟΜΟ’’ από τα 150 εκ ευρώ για το 2022 (ΦΕΚ 4210Β/2022/απόφαση υφυπουργού ανάπτυξης αριθμ. 79187) που προβλέπει η κυβέρνηση στα 300 εκ τουλάχιστον! Για να μην γίνουν τα νησιά μας, λένε, ‘’πρωταθλητές στις απορρίψεις επενδυτικών στοιχείων΄΄! Από το ίδιο κείμενο μαθαίνουμε ότι εχουν υποβληθεί αιτήσεις τουριστικών έργων ύψους 1,6 δις ευρώ με 120 αιτήσεις! Με φόβο να εγκριθούν μόνο 5! Η χρηματοδοτηση αυτή είναι προϊόν της πράξης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής/ έγκριση Χάρτη Περιφερειακών Ενισχύσεων για την Ελλάδα (1/1/2022 – 31/12/2027) - Κρατική ενίσχυση SA. 100372 (2021/N) – Ελλάδα.

Διαβάζοντας την απόφαση του υφυπουργού αμέσως αντιλαμβάνεσαι ότι αυτή μιλάει στο άρθρο 4 παρ. 2 για πρόσθετες ενισχύσεις στον τομέα του τουρισμού πέραν αυτών που προβλέπονται από τον αναπτυξιακό νόμο Ν. 4887/2022 (ΦΕΚ16/Α/4-2-2022): ‘’οι πρόσθετες κρατικές ενισχύσεις που χορηγούνται μέσω του παρόντος καθεστώτος λειτουργούν ως κίνητρο για την περαιτέρω ανάπτυξη δραστηριοτήτων ή έργων και δεν παρέχονται για δραστηριότητες τις οποίες θα ανέπτυσσε ούτως ή άλλως ο δικαιούχος, ακόμη και αν δεν του είχε χορηγηθεί η ενίσχυση’’!.

Εν ολίγοις, οι φορείς μας ζητούν αύξηση της αύξησης που η κυβέρνηση απόφασής! Η απόφαση αριθμ.. 79187 προφανώς προήλθε από ανάλογο αίτημα των φορέων του ξενοδοχειακού κλάδου!

Β. ΓΙΑ ΤΙΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ: Το να ζητά η ξενοδοχιαιακη τάξη ενισχύσεως είναι φυσιολογικό. Εχουν μάθει να ζητούν και να παίρνουν. Τελευταίο κακό παράδειγμα: η επιστρεπτέα προκαταβολή λογω covid που πήραν οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις μαζί με την επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών τους. Τεράστια ποσά που ΘΑ επιστρέψουν τα μισά! Αποτέλεσμα; 6 δις χωρίς επιστροφή! Πήγαν κυρίως στα μεγάλα ξενοδοχεία γιατί η ενισχύσεις συνδικάστηκαν ΜΌΝΟ με το ύψος του τζίρου και τον αριθμό εργαζομένων. Έτσι για παράδειγμα (με βάση στοιχεία μας): μονάδα 600 κλινών επωφελήθηκε με 1.0 εκ ευρώ, ενώ μικρομεσαία επιχείρηση !00 κλινών με 15.000 ευρώ. Είναι προφανές ότι η Ξενοδοχειακή ομάδα έχει πολλά τουριστικά επενδυτικά σχέδια, αφού μας πληροφορούν για 160 σχέδια, ύψους 1,6 δις, που σημαίνει μέσο ύψος επενδυτικών προτάσεων 14.000 ευρώ δηλ. επενδύσεις σε ξενοδοχεία άνω των 250 κλινών, πράγμα που σημαίνει ότι δεν αφορούν επενδύσεις σε μικρά μεγανθή και σε μικρά νησιά όπως τα Δωδεκάνησα πλην Ρόδου-Κω.

Γ. ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΕΒΕΔ, Ο.Ε. και ΤΕΕ: Αν οι Ενώσεις Ξενοδόχων Ρόδου και Κω έχουν ένα κλαδικό συμφέρον να υποβάλουν αυτό το αίτημα τα ερωτηματικά στρέφονται στην πλευρά των προέδρων ΕΒΕΔ, Οικονομικού και Τεχνικού Επιμελητήριου. Όταν γνωρίζουμε πολύ καλά ότι το πρόβλημα της ανάπτυξης στην Δωδεκάνησο δεν έχει σχέση τόσο με την δημιουργία νέων κλινών όσο με τις γερασμένες, ανεπαρκείς, και ξεπερασμένης τεχνολογίας δημόσιες και δημοτικές υποδομές, με την ανεπάρκεια των φυσικών πόρων, την απουσία έργων προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος γιατί συνυπογράψατε ΑΒΛΕΠΩΣ αιτήματα αύξησης κρατικών δαπανών υπερ. μιας προνομιούχας κοινωνικής τάξης;

Δ.ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ: Φυσικά οι Ενώσεις Ξενοδόχων Ρόδου και Κω δεν είναι ξένα κοινωνικά μορφώματα. Γνωρίζουν ότι η υπερ. προσφορά κλινών παραβιάζει τον νόμο της αγοράς. Γνωρίζουν: ότι οι μονάδες τους θα εξακολουθήσουν να είναι κερδοφόρες όταν δεν έχουμε φθηνό και καθαρό νερό, καθαρές παραλίες, καλά οργανωμένες δημοσιές υπηρεσίες, κλπ. Για τι δεν πρωτοστατούν για παράδειγμα για την αύξηση κονδυλίων από το ΕΣΠΑ και το πρόγραμμα ΕΛΛΑΔΑ 2.0 για την αντιμετώπιση της διάβρωσης των θαλάσσιων ακτών μας; Γιατί είναι απόντες από τις τοπικές προσπάθειες και διεκδικήσεις βελτίωσης της της ποιότητας της καθημερινότητας και γενικότερα της ζωής στα νησιά μας;

Μια δικαιολογία έχουν: ότι εμείς οι πολλοί, δεν μιλούμε, δεν ζητούμε, δεν διεκδικούμε. .

Ν. Μυλωνάς