Αγαπητοί φίλοι,

Με την ευκαιρία της δημοσίευσης μιας καλοπροαίρετης επιστολής του αείμνηστου δασκάλου μας Κώστα Θαλασσινού για τον άνθρωπο Σταμάτη Μανούση και όχι για τον πολιτικό, οφείλω να διευκρινίσω ότι κατανοώ την απέλπιδα προσπάθεια του γιατρού Νίκου για την αποκατάσταση της μνήμης του πατέρα του.

Οφείλω επίσης να ξεκαθαρίσω ότι τίποτα προσωπικό δεν με χωρίζει με τον πατέρα του ώστε να δικαιολογεί την εμμονή μου ή την λεγόμενη από αρκετούς δήθεν αντιδικία μου.

Το πρόβλημα και η σκοπιμότητα αφορά την πρωτοβουλία της Διοίκησης του νοσοκομείου που με την ανάρτηση της πλάκας επιδιώκει να αλλάξει μια μελανή σελίδα της νεώτερης ιστορίας μας επ' ωφελεία σημερινών πολιτικών απογόνων.

Και ας μην νομίζουν στην διοίκηση ότι τρώμε κουτόχορτα ή ότι δεν καταλαβαίνουμε τις επιδιώξεις τους που δεν έχουν καμία σχέση με την υποτιθέμενη προσφορά του Σταμάτη Μανούση.

Ο Σταμάτης Μανούσης ήταν πολιτικός, εκτός από άνθρωπος. Εκλέχτηκε βουλευτής με την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου το 1964. Αποστάτησε και πρόδωσε τον εκλεγμένο πρωθυπουργό και τον λαό που τον ψήφισε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1965 και ο τρίτος στην σειρά της αποστασίας, ο δοτός του βασιλιά πρωθυπουργός Στεφανόπουλος τον έκανε υπουργό Υγείας για 7 μήνες και για άλλους 6 μήνες άνευ Χαρτοφυλακίου!

Για την πολιτική ιστορία της μαύρης εκείνης εποχής μιλάω που δεν παραγράφεται ούτε παραποιείται. Και η μαρμάρινη πλάκα δεν έχει να κάνει με τον Σταμάτη Μανούση αλλά με την αποκατάσταση των πολιτικών πράξεων του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, που η ιστορία αναφέρει ως αρχιαποστάτη, πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού της Κυβέρνησης που διόρισε την διοίκηση του νοσοκομείου.

Για την ιστορία λοιπόν και για γνωρίζουν οι νεότεροι αναδημοσιεύουμε από την σελίδα 350 του βιβλίου "Ξενοκρατία" των εκδόσεων "Πάπυρου" τα ιστορικά γεγονότα.

"Η τρίτη μάχη δόθηκε την 17 Σεπτεμβρίου 1965. Ο βασιλεύς ανέθεσε στον Στ. Στεφανόπουλο τη πρωθυπουργία. Και την 22 Σεπτεμβρίου η νέα κυβέρνηση εμφανίζονταν στην Βουλή. Αλλά την φορά αυτήν ο ηττημένος ήταν ο Γ. Παπανδρέου. Την 24 Σεπτεμβρίου ο Στεφ. Στεφανόπουλος αποσπούσε την εμπιστοσύνη με 152 ψήφους επί συνόλου 300.

Όλη αυτή η τρίδυμη μάχη διεξήχθη μέσα στην θύελλα του Νέου Ανένδοτου. Συλλαλητήρια, διαδηλώσεις, πύρινα οδοφράγματα, ατμόσφαιρα παλλαϊκού πάθους που εισορμούσε μέσα στη Βουλή η οποία έγινε πεδίο αλληλοδαρμών και ομαδικών χλευασμών. Φαίνονταν πως ο Γεώργιος Παπανδρέου εξακολουθούσε να διαθέτει την επιρροή του στις μεγάλες μάζες. Ολόκληρη η Ελλάς εδονείτο από τις παλλαϊκές εκδηλώσεις κατά του Θρόνου και των αποστατών.

Και όταν ο υπουργός Συντονισμού της Κυβερνήσεως Στεφανόπουλου Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έκανε περιοδεία την 1 Οκτωβρίου 1965 στην ιδιαίτερη πατρίδα του Κρήτη κατά την υποδοχή του στα Χανιά έγιναν σοβαρές εκδηλώσεις εναντίον του που ο εισαγγελεύς Πρωτοδικών τις περιέγραψε ως εξής στη έκθεση του προς το υπουργείο Δικαιοσύνης.

"..... Περιϋβρίσθη χυδαίως ο ειρημένος υπουργός έργω και λόγω και δη διά των λέξεων "κάθαρμα", "προδότη", "δεν περνά ο φασισμός", ως και διά της κατ΄ αυτού ρίψεως τοματών, οών και άλλων αντικειμένων""

Ο δε Αλέξης Παπαχελάς στο τελευταίο βιβλίο του "Ένα σκοτεινό Δωμάτιο 1967-1974" των εκδόσεων Μεταίχμιο 2021 αποκαλύπτει καθαρά ότι χρηματοδότης για την εξαγορά των αποστατών βουλευτών της τρίτης βασιλικής προσπάθειας και του δοτού πρωθυπουργού Στεφανόπουλου ήταν ο ελληνοαμερικάνος Τομ Πάπας.

Αφήστε λοιπόν κύριοι του νοσοκομείου την πολιτική και ασχοληθείτε επιτέλους με το "ρημάδι" το νοσοκομείο όπως σας γράφει η συμπατριώτισσα μας κ. Κυπραίου.

Σας ευχαριστώ για την φιλοξενία Κώστας Καϊσερλης