Κείμενο του Καΐσερλη Κώστα
Τι ήτανε να περάσει πρωί, πρωί, σήμερα από το παγκάκι ο Σουλεϊμάνης με το καροτσάκι της καθαριότητας. Μου τάλλαξε όλα! Την ηρεμία της θάλασσας, γιαούρτι. Το γρου, γρου τα περιστεράκια! Ο Σουλεϊμάνης πενήντα και πάνω χρονώ. Χίλια ευχαριστώ κύριε Κώστα! Μέβαλες και παρακολούθησα τα σεμινάρια των συνεργατικών, φτιάξαμε τη συνεργατική της καθαριότητας και από τότε έχω δουλειά στο λιμάνι.
Εποχικός το ρωτώ ή μόνιμος! Όχι κύριε Κώστα, εργολάβος έχει πάρει την καθαριότητα του λιμανιού!. Εφτά, οκτώ μήνες δουλειά με το βασικό μεροκάματο! Καλά είναι! Αλλά να, δεν παίρνω ανεργία γιατί υπογράφω οικειοθελή αποχώρηση!
Έμεινα σύξυλος! Δεν έβγαλα μιλιά! Το αίμα ανέβηκε στο κεφάλι μου! Ευτυχώς που βουτούσε εκείνη τη ώρα ο Χαχλαστός και έβγαλα ταπωθημένα μου!
Κάθομαι στο παγκάκι και τσακ δίπλα ο Στέργος Βογιατζής ο κλητήρας μας με τον φίλο του τον Παναγιώτη Κωστογλάκη. –Δήμαρχε, μου λέει, μη στεναχωριέσαι, ακόμα και εκεί πάνω στα δεξιά του, ο Παναγιώτης μιλά για σένα. Σου τον έφερα να σε χαιρετήσει! Οκταμηνίτης ήτανε ο Παναγιώτης χρόνια στο συνεργείο της καταπολέμησης των κουνουπιών και τον έκαμες μόνιμο.
Μπερδεύτηκα! Που ακούσανε και οι δύο τον Σουλεϊμάνη και κατέβηκαν να μου πούνε για το έγκλημα και την ομηρία των εποχικών, το μεροκάματο του πόνου. Τους ήξερα, τους έζησα. Ήταν ψυχούλες. Φύλακας άγγελος στην πόρτα του Δημάρχου με τη στολή του ο Στέργος. Και ο Παναγιώτης δεν ήξερε μόνο την κάθε φωλιά των κουνουπιών, τα μισογεμάτα νερό πεταμένα μπουκάλια εκεί που γεννούσαν, αλλά και το πινέλο του που ζωντάνευε μέσα στα χοντροκομμένα χέρια του!
Νευρίασα. Και στο παγκάκι για πρώτη φορά κάθισαν οι αγαπημένοι μαζί με τους ζωντανούς. Κάθισε, λες και τον φώναξαν, ο Σάκης. Ο δικός μας Σάκης. Ο κάθε Σάκης αυτού του νησιού. Απλοί άνθρωποι της διπλανής μας πόρτας που δεν τους πιάνει το μάτι σου και που μέσα τους κρύβουν μια τεράστια δύναμη να κατεβάσουν βουνά ολόκληρα.
Αλήθεια! Ποιος ανόητος, ποιος πολιτικάντης και ποιος μεγαλόσχημος ηγέτης θα υπήρχε και θα έλεγε όχι στον Σάκη να δημιουργήσει και να προσφέρει τον εαυτό του τον ίδιο, αντί να οικτίρει το καφενείο Ελλάς!
Όλα στα εύκολα! Όλα στους εργολάβους! Οι συνεργατικές είναι νόμος του κράτους. Τον έφεραν από την Ευρώπη και τον ψήφισαν και η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ. Ποιος είναι αυτός ο ανεγκέφαλος από το δημοτικό συμβούλιο που θα πει όχι στο Σάκη να αποκτήσει τα εργαλεία που χρειάζεται για να δημιουργήσει. Με εφτά, με δεκαεφτά, με εικοσιεφτά μέλη Με αξιοπρεπείς μισθούς, όλο το χρόνο, με κοινωνική προσφορά και ευθύνη.
Ο Σουλεϊμαν είναι ανειδίκευτος εργάτης. Το ίδιο και ο Σάκης ανειδίκευτος πολιτικός είναι! Ονειρεύτηκε ο Σουλεϊμάν να γίνει κύριος του εαυτού του και μπήκε στη συνεργατική. Το ίδιο και ο Σάκης με χιλιάδες όνειρα να προσφέρει στο νησί του. Ο ένας κατέληξε σε εργολάβο και ο άλλος διαπίστωσε ότι το κράτος είναι μπάχαλο και η πατρίδα καφενείο!
Πήγα στο σπίτι και το έγραψα αγαπητοί μου σχολιαστές νευριασμένος με το ερώτημα εάν είναι η Ελλάς αυτή που σκοτώνει τα παιδιά της ή είναι οι ανειδίκευτοι δημοτικοί μας άρχοντες.
Κώστας Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω
.gif)
.jpg)
