Ο χαιρετισμός του Νικολάου Στ. Μανούση στην ομιλία «ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ ’40. ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ»

Ο χαιρετισμός εκ μέρους του ΔΙΙΚ, του αντιπροέδρου κ. Νικολάου Στ. Μανούση 

Πανοσιολογιότατε  κ Ιωακείμ ,Εκπρόσωπε του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτου Κώου και Νισύρου κ. κ. Ναθαναήλ κύριε περιφερειακέ σύμβουλε,  κυρία κ κύριε Αντιδήμαρχε    κ Ταξίαρχε 

Αγαπητοί  προσκεκλημένοι αγαπητές κύριες κ κύριοι 

Με ιδιαίτερη χαρά σας καλωσορίζω, εκ μέρους του Διεθνούς Ιπποκρατείου Ιδρύματος Κω, στον φιλόξενο χώρο μας ,στη σημερινή επετειακή εκδήλωση για την 28η Οκτωβρίου – μια ημέρα που για εμάς τους Δωδεκανήσιους έχει διπλή σημασία. Συμβολίζει το πανεθνικό “ΟΧΙ” του 1940, αλλά και την επίσημη προσάρτηση των νησιών μας στην Ελλάδα, την 28η Οκτωβρίου 1947.

Ο Νόμος 518 του 1947 καθόρισε ότι «Αι νήσοι της Δωδεκανήσου Ρόδος, Κως, Κάλυμνος, Πάτμος, Νίσυρος, Κάρπαθος, Κάσος, Σύμη, Τήλος, Χάλκη, Λέρος και Καστελλόριζον είναι προσηρτημένοι εις το Ελληνικόν Κράτος από της 28ης Οκτωβρίου». 

Η ημερομηνία αυτή γίνεται έτσι διπλός φάρος ελευθερίας και μνήμης — το Έπος του ’40 και η τελική δικαίωση του αγώνα των νησιών μας για εθνική ολοκλήρωση.

Αγαπητέ κ.Κανελλόπουλε, 

είναι τιμή μας που βρίσκεστε απόψε μαζί μας, για να μας οδηγήσετε με την επιστημονική σας γνώση στο πεδίο των στρατιωτικών επιχειρήσεων του Έπους του ’40, και κυρίως στο ήθος εκείνης της γενιάς, που αντιστάθηκε με πίστη και συλλογική αξιοπρέπεια.

Η σημερινή ημέρα μάς υπενθυμίζει πως η ελευθερία δεν χαρίζεται — κατακτάται. 

Και όπως έγραψε ο Γιώργος Σεφέρης, 

«Όπου και να ταξιδέψω, η Ελλάδα με πληγώνει…» 

όχι από αδυναμία, αλλά γιατί η Ελλάδα είναι πάντοτε μια ανοιχτή πληγή ελπίδας, που ζητά από κάθε γενιά να σταθεί στο ύψος της. 

Αυτό το “πλήγωμα” είναι ταυτόχρονα χρέος, ευθύνη και προνόμιο.

Θα ήθελα να εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια στον Πνευματικό Όμιλο Κώων “Ο Φιλητάς” και στο Τμήμα Πολιτισμού του Δήμου Κω για την πρωτοβουλία αυτής της εκδήλωσης, καθώς και στη δραστήρια πρόεδρο κ. Μαρίτσα Παρισίδου-Τουλάντα για τη διαρκή και γόνιμη παρουσία της στα πνευματικά και πολιτιστικά πράγματα του νησιού μας. 

Επίσης, ευχαριστούμε  τον συνάδελφο Τίμο Κουτσουράδη, που με την έκθεση  της συλλογής του στρατιωτικού υλικού, ζωντανεύει, με σεβασμό και ακρίβεια, τη μνήμη εκείνης της περιόδου.

Και σήμερα, περισσότερο από ποτέ, έχουμε ανάγκη να θυμόμαστε πως η Ιστορία δεν είναι σκηνικό επετείων, αλλά ζωντανό υπόμνημα ευθύνης. 

Το “ΟΧΙ” του 1940 δεν είναι λέξη· είναι στάση ζωής, είναι η αδιάκοπη άρνηση του Έλληνα να αποδεχθεί την ταπείνωση, την υποδούλωση, την απώλεια της ελευθερίας του.

Εύχομαι η αποψινή εκδήλωση να αποτελέσει μία ήρεμη υπόμνηση της αντοχής και της ενότητας του λαού μας, να εμπνεύσει τους νεότερους και να θυμίσει σε όλους μας ότι η Ελλάδα αντλεί τη δύναμή της όταν δεν ξεχνά, αλλά και όταν δεν επαναπαύεται.

Σας ευχαριστώ θερμά.

Νικος Στ. Μανούσης