Καΐσερλης Κώστας: Στο παγκάκι του Κάστρου ο Χαρτοφίλης μου θύμισε την πατελιά και το καζάνι της πίσσας

Όλους τους περίμενα, αλλά να κάτσει δίπλα μου στο παγκάκι ο Χαρτοφίλης ο Σβύνος ήταν αναπάντεχο.  Βλέπεις σήμερα δεν κατέβηκαν τα αστεράκια στη θάλασσα να λαμπυρίζουν. Η υγρασία πέρα στην Αλικαρνασσό έκρυβε τον ήλιο.

Βρήκα εκεί που πήγα Δήμαρχε τον Αντρέα τον Χόνδρο, αυτό το θηρίο που σήκωνε μόνος του το καζάνι της πίσσας και σε χαιρετά! Τι να σου πω. Δεν περνά ώρα που να μην μου λέει για την πατελιά που φέρναμε από τα μπάνια για να στρώσουμε στις ταράτσες της φτωχολογιάς. Και μετά με τον κουβά την πίσσα.

Λίγο πιο πέρα ο Δε Λαστίκ γελούσε. Αυτός ο σταυροφόρος που έχτισε το Κάστρο τα έχει ζήσει όλα και τα καλά και τα άσχημα της πόλης μας. Λες και επικοινωνούσε με αυτούς που κάθονταν στο παγκάκι 700 χρόνια τώρα. 

Και τσακ, ήρθε μπροστά στα μάτια μου η εικόνα στο «ΣΤΕΚΙ» εκείνο το απόγευμα που ο Χαρτοφίλης μαζί με όλους τους τεχνίτες του Δήμου στην καθιερωμένη καθημερινή συνάντηση μας, με τα ουζάκια μας, με πίεζαν να πάμε να φτιάξουμε νύχτα το δρόμο μπροστά στη Μεροπίδα!

Δήμαρχε να φωνάζει ο Χαρτοφίλης, δεν το δέχομαι να μας βρίζει ο ….τάδε που περνά κάθε πρωί με το ποδήλατο επειδή  ο δρόμος είναι γεμάτος λακκούβες.

Λες και όλοι ήμασταν συνεννοημένοι και το αποφασίσαμε.

Έστησαν στις δώδεκα το βράδυ τους προβολείς, μέσα σε τέσσερις ώρες καθάρισαν, έβαλαν πετρελαϊκό, έστρωσαν με άσφαλτο το δρόμο από τον πλατύ ποταμό μέχρι το σπιτάκι του Ματθαίου, πάτησαν με τον οδοστρωτήρα και ο Χαρτοφίλης περίμενε πίσω από τον ευκάλυπτο να περάσει ο συμπατριώτης μας.

Ξεκαρδίστηκε ολοζώντανος δίπλα μου, λες και ξανάζησε ο Χαρτοφίλης  και μου ξανάπε αυτό που έλεγε στην παρέα της δημαρχίας για μέρες ολόκληρες.   

Σταματά το ποδήλατο δήμαρχε! Κατεβαίνει κάτω! Βλέπει καλά, καλά γύρω του! Ξαναβλέπει χάμε!. Κάνει το σταυρό και φωνάζει: «Έλα Χριστέ και Παναγιά! Θεέ μου πότε φτιάχτηκε αυτός ο δρόμος»

Δήμαρχε, μου είπε φεύγοντας, μην μας ξεχνάτε. Όλοι μας εκεί πάνω σκεφτόμαστε αυτούς που έμειναν! κουραστήκαμε κάθε μέρα τα καλοκαίρια  να ξεφορτώνουμε ένα βυτίο πίσσα και να τη στρώνουμε.. Από την αυγή μέχρι το βράδυ…..

Αγαπητοί μου, πικρόχολοι σχολιαστές, αυτοί οι υπάλληλοι του Δήμου και οι πολίτες εκείνης της εποχής φτιάξανε την πόλη που ζούμε εμείς σήμερα.

Κ. Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω