Βασίλης Χαδούλης: Κάθε μέρα που περνά, η δημοτική αρχή αποδεικνύει πόσο μακριά βρίσκεται από τα πραγματικά προβλήματα των πολιτών

Κείμενο του Βασίλη Χαδούλη

Κάθε μέρα που περνά, η δημοτική αρχή αποδεικνύει πόσο μακριά βρίσκεται από τα πραγματικά προβλήματα των πολιτών.

Τέσσερα χρόνια χαλασμένο ασανσέρ. Πεζοδρόμια με κολώνες της ΔΕΗ στη μέση. Διαβάσεις τυφλών γεμάτες ποδήλατα και πατίνια. Εμπόδια παντού για άτομα με αναπηρία, γονείς με καροτσάκια και ηλικιωμένους. Και όμως, κανείς δεν φαίνεται να συγκινείται.

Η εικόνα αυτή δεν είναι αποτέλεσμα ατυχίας. Είναι αποτέλεσμα αδιαφορίας, ανικανότητας και έλλειψης πολιτικής βούλησης.

Πώς είναι δυνατόν μια δημοτική αρχή να μιλά για ανάπτυξη, έργα και πρόοδο όταν αδυνατεί να εξασφαλίσει τα στοιχειώδη; Πώς είναι δυνατόν να πανηγυρίζει για το παραμικρό όταν οι πιο ευάλωτοι συμπολίτες μας αντιμετωπίζονται καθημερινά ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας;

Ένας τυφλός συμπολίτης μας δεν μπορεί να κινηθεί με ασφάλεια. Μια μητέρα με καρότσι αναγκάζεται να κατεβαίνει στον δρόμο. Ένα άτομο με αναπηρία βρίσκεται συνεχώς μπροστά σε εμπόδια που θα έπρεπε να έχουν εξαφανιστεί εδώ και χρόνια.

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Όχι τα δελτία τύπου, όχι οι φωτογραφίες, όχι η επικοινωνιακή βιτρίνα.

Κύριε Νικηταρά, πόσο ακόμη θα προσβάλλεται η νοημοσύνη των πολιτών; Πόσο ακόμη θα αναζητούνται δικαιολογίες για τα αδικαιολόγητα; Πόσο ακόμη θα βαφτίζεται η εγκατάλειψη ως κανονικότητα;

Οι πολίτες βλέπουν, κρίνουν και συγκρίνουν. Βλέπουν μια πόλη που δυσκολεύεται να εξυπηρετήσει ακόμη και τις πιο βασικές ανάγκες των κατοίκων της. Βλέπουν μια δημοτική αρχή που δείχνει μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την εικόνα της παρά για την καθημερινότητα των ανθρώπων.

Η προσβασιμότητα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι δικαίωμα. Και όταν αυτό το δικαίωμα καταπατείται καθημερινά, τότε δεν μιλάμε απλώς για κακή διαχείριση. Μιλάμε για πλήρη αποτυχία άσκησης διοίκησης.

Οι πολίτες αξίζουν πολύ περισσότερα από αυτή την εικόνα παρακμής και εγκατάλειψης που έχει επιβληθεί στο νησί τα τελευταία χρόνια.