Η Μ. Ιατρίδη για την κατάσταση στο Νοσοκομείο της Ρόδου

«Από την αρχή της θητείας μου ως βουλευτής Δωδεκανήσου είχα αναδείξει στη Βουλή τα μεγάλα προβλήματα του Νοσοκομείου Ρόδου, από τις ελλείψεις του σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, έως και τον τραγέλαφο που είχαμε ζήσει μέχρι να αποφασίσει το Υπουργείο και η 2η ΥΠΕ σε ποια ζώνη θα ανήκει το ακριτικό και νησιωτικό μας νοσοκομείο.

Είχαμε όλοι ζήσει από κοντά τις συνεχείς και φιλότιμες προσπάθειες των γιατρών, του προσωπικού και του πρώην Διοικητή για να λειτουργήσουν με ασφάλεια το Νοσοκομείο και να παρέχουν αξιοπρεπείς υπηρεσίες υγείας στους νησιώτες. Όλον αυτόν τον καιρό όμως, προσκρούαμε στην αδιαφορία του αρμόδιου Υπουργείου και της ΥΠΕ.

Μετά από δυο χρόνια, αρχίζουν και ξεκαθαρίζουν σιγά, αλλά σταθερά, οι επιπλοκές που προκαλεί η «σωτήρια» λύση των Μνημονίων Ι και ΙΙ για τα νησιά μας και την χώρα μας.

Από όσα έχουν γίνει γνωστά μέχρι τώρα, και ο αρμόδιος Εισαγγελέας με το πόρισμα του επισημαίνει ουσιαστικά ότι από το 2010 έχει ξεκινήσει η συστηματική απαξίωση του Νοσοκομείου Ρόδου αλλά και του συνόλου των δημόσιων δομών και υπηρεσιών στο νομό μας.

Η απαξίωση αυτή εντάσσεται στη λογική της «σωτήριας» πολιτικής των Μνημονίων Ι και ΙΙ, η οποία στηρίζεται:

· Στη δραστική και χωρίς καμία ουσιαστική αξιολόγηση για τη χρησιμότητα τους, περικοπή δαπανών που αφορούν στο κοινωνικό κράτος.

· Στην κατάργηση υπηρεσιών υγείας στα ακριτικά νησιά μας, στο όνομα του περιορισμού του κόστους λειτουργίας τους, λες και τα νησιά μας ενώνονται με γέφυρες.

· Στη συνακόλουθη άρνηση για την πρόσληψη του απαραίτητου προσωπικού (ιατρικού, νοσηλευτικού και διοικητικού), ώστε να λειτουργούν με ασφάλεια τα νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας των νησιών μας.

· Στην επικείμενη μαζική απόλυση και δραστική περικοπή των ήδη υπαρχόντων θέσεων στις δημόσιες δομές υγείας όλων των ακριτικών νησιών μας. Θυμίζω ότι προβλέπεται για τη «σωτηρία»της χώρας και των κατοίκων της, η απόλυση 150.000 δημοσίων υπαλλήλων έως το 2015.

· Στο κούρεμα των ομολόγων που ανήκαν στα Νοσοκομεία και σε άλλα ΝΠΔΔ, γεγονός που οδήγησε σε σημαντικές μειώσεις στα ταμειακά διαθέσιμα τους και σε δυσκολίες προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι τρέχουσες ανάγκες τους.

· Στην ουσιαστική κατάργηση του δημόσιου τομέα, σύμφωνα με εκτιμήσεις κατά 1/3, και αναγκαστική στροφή των πολιτών για υπηρεσίες υγείας στον ιδιωτικό τομέα. Με απλά λόγια ο έχων να πληρώσει γιατρεύεται.

Και βέβαια, η κατάσταση αυτή δεν περιορίζεται και δεν αφορά μόνο το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, αλλά και τα υπόλοιπα Υπουργεία.

Το ζήτημα των ποινικών ευθυνών είναι αρμοδιότητα της Δικαιοσύνης και φυσικά, δεν προτίθεμαι και ούτε μπορώ να κρίνω ή να σχολιάσω το πόρισμα της.

Αυτό που οι πολίτες, όλοι μας, θα πρέπει να κρίνουμε, είναι ότι η πολιτική του Μνημονίου οδηγεί σε αδιέξοδο. Επιφυλάσσει καταργήσεις υπηρεσιών υγείας, εκπαιδευτικών δομών (κατάργηση σχολών, συγχωνεύσεις σχολείων) και βέβαια, κατάργηση κάθε ελπίδας για ανάκαμψη, όπως δείχνει και η έκθεση του ΙΟΒΕ, η οποία μιλά για ύφεση 5% και ανεργία στο 20%. Την ίδια στιγμή που μετά τις εκλογές, στο όνομα της «ανάπτυξης» οι μισθοί και οι συντάξεις αναμένεται να μετατραπούν σε φιλοδωρήματα.

Και είναι κρίμα, που οι υποστηρικτές του Μνημονίου, εξακολουθούν και θεωρούν ότι μπορούν να αλλάξουν ή να τροποποιήσουν αυτά που με σαφήνεια προβλέπουν οι δανειστές μας και έρχονται εντός των προσεχών ημερών.

Αυτή είναι η πραγματικότητα που ζούμε σήμερα όλοι μας.

Είναι ώρα να πούμε όλοι ένα μεγάλο όχι στη συνεχιζόμενη απαξίωση των νησιών μας. Να πούμε ένα μεγάλο όχι στην κατεδάφιση του τομέα της υγείας στα Δωδεκάνησα. Δεν είμαστε επαίτες και ζητιάνοι. Ζητάμε το αυτονόητο, αυτό που αξίζει σε κάθε άνθρωπο, το δικαίωμα στην υγεία και την ελπίδα για μια ζωή με αξιοπρέπεια.»