Βασίλης Α. Υψηλάντης : «Επιτακτική η αντιμετώπιση της λειψυδρίας στις νησιωτικές περιοχές»

Βασίλης Α. Υψηλάντης : «Επιτακτική η αντιμετώπιση της λειψυδρίας στις νησιωτικές περιοχές »

Ο Κοσμήτορας της Βουλής και Βουλευτής Δωδεκανήσου Βασίλης Α. Υψηλάντη στα πλαίσια του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου συνυπέγραψε μαζί με τους βουλευτές κ.κ. Φόρτωμα Φίλιππο, Κόνσολα Εμμανουήλ, Λαζαρίδη Μακάριο, Μαρκογιαννάκη Αλέξανδρο, Μηταράκη Παναγιώτη, Μπουκώρο Χρήστο, Στεφανάδη Χριστόδουλο Κοινοβουλευτική Ερώτηση με θέμα «Επιτακτική η αντιμετώπιση της λειψυδρίας στις νησιωτικές περιοχές ».

Στο κείμενο της Ερώτησης προς τους κ.κ. Υπουργό Εσωτερικών, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, αφενός τονίζεται το γεγονός ότι οι νησιωτικές περιοχές κάθε καλοκαίρι αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της λειψυδρίας, γεγονός που επηρεάζει την ομαλή και χωρίς προβλήματα τουριστική και αγροτική δραστηριότητα, αν και οι δραστηριότητες αυτές δίνουν ώθηση στην τοπική και εθνική οικονομία συγκρατώντας τον τοπικό πληθυσμό και αφετέρου επισημαίνεται η ανάγκη λήψης μέτρων ώστε να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Απαιτείται λοιπόν ένα ολιστικό στρατηγικό, διαχειριστικό σχέδιο αντιμετώπισης των συνεπειών της λειψυδρίας με ορίζοντα και βλέμμα στο μέλλον δεδομένου ότι τα νησιά αποτελούν πηγή πολιτιστικού, οικονομικού αλλά και περιβαλλοντικού πλούτου.

Το πλήρες κείμενο της Κοινοβουλευτικής Ερώτησης είναι το ακόλουθο:

«Οι νησιωτικές περιοχές συμβάλλουν καθοριστικά στην οικονομία της χώρας, τόσο λόγω του πλούτου που παράγουν ως τουριστικοί προορισμοί, όσο και μέσω της αγροτικής παραγωγής. Οι δραστηριότητες αυτές δίνουν ώθηση στην τοπική και εθνική οικονομία, συγκρατούν τον τοπικό πληθυσμό και αποτελούν μοχλό οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης των τοπικών κοινωνιών, παρά τις δυσχέρειες που προκαλεί η νησιωτικότητα. Ωστόσο, η ομαλή και χωρίς προβλήματα άσκηση και των δύο αυτών νευραλγικών οικονομικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων προϋποθέτει την εξασφάλιση επάρκειας νερού σε κάθε νησί.

Δυστυχώς, συνδυασμός παραγόντων, όπως οι λιγότερες βροχοπτώσεις των τελευταίων ετών μετά το 2019, οι ακραίες μετεωρολογικές μεταβολές, η έλλειψη διαχειριστικού σχεδίου για κάθε νησί, η ραγδαία αύξηση του τουρισμού και η διαχρονική έλλειψη απαραίτητων υποδομών, διαμορφώνουν πλέον μια συνθήκη, η οποία στο άμεσο μέλλον θα προκαλέσει μη αναστρέψιμη καταστροφή τόσο στο τουριστικό προϊόν όσο και στην αγροτική παραγωγή με ανυπολόγιστες συνέπειες για την χώρα συνολικά.

Σε όλα τα ανωτέρω προστίθενται, η αυξημένη κατανάλωση νερού σε τουριστικές μονάδες με πισίνες ή άλλες πηγές κατανάλωσης, χωρίς παράλληλα να εφαρμόζονται συστήματα εξοικονόμησης, ανακύκλωσης και επαναχρησιμοποίησης του νερού. Είναι κοινός τόπος πλέον ότι έχουμε υποχρέωση απέναντι στην φύση και στις επόμενες γενιές, να διαφυλάξουμε το νερό με κάθε τρόπο ως το πλέον πολύτιμο αγαθό.

Κάθε καλοκαίρι οι κάτοικοι των νησιών μας και η τοπική αυτοδιοίκηση ζουν με τον κίνδυνο της λειψυδρίας. Για να αντιμετωπισθεί το υδατικό πρόβλημα πρέπει να γίνει ορθολογική συν διαχείρισή των επιφανειακών και υπόγειων νερών. Απαιτείται ένα ολιστικό στρατηγικό, διαχειριστικό σχέδιο αντιμετώπισης των συνεπειών της λειψυδρίας με ορίζοντα και βλέμμα στο μέλλον δεδομένου ότι τα νησιά αποτελούν πηγή πολιτιστικού, οικονομικού αλλά και περιβαλλοντικού πλούτου.

Κατόπιν αυτών,

Ερωτώνται οι κκ. Υπουργοί,

1. Τι προτίθεστε να πράξετε άμεσα για την αντιμετώπιση του προβλήματος αφού η λειψυδρία φαίνεται ότι πλήττει τις περισσότερες νησιωτικές περιοχές της χώρας;
2. Σε ποιες ενέργειες και πρωτοβουλίες προτίθεστε να προβείτε για τη δημιουργία ενός πλαισίου διαχείρισης και ανάπτυξης του υδατικού δυναμικού (υπόγειων, πηγαίων και επιφανειακών νερών), ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη και χωρίς αρνητικές συνέπειες εκμετάλλευση των υδατικών πόρων;
3. Με τι τρόπο αξιοποιούμε τις δυνατότητες της σύγχρονης τεχνολογίας και καινοτομίας για να αντιμετωπίσουμε την έλλειψη πόσιμου νερού στα νησιά μας με όρους βιωσιμότητας και σεβασμού του περιβάλλοντος;
4. Υπάρχει πρόγραμμα πληροφόρησης στο θέμα της εξοικονόμησης νερού και στο θέμα της ορθής διαχείρισης;
5. Ποιες πολιτικές έχουν ληφθεί ή θα ληφθούν για την απόκτηση περιβαλλοντικής συνείδησης και «υδρο-ηθικής»;