Το όνομα Καστελλόριζο έχει τη δική του ξεχωριστή ιστορία - Το λάθος με το (λ) και η απάντηση των κατοίκων

Προσβλητικό θεωρούν οι Καστελλοριζιοί, και δεν έχουν άδικο, να βλέπουν το Καστελλόριζο να γράφεται ως Καστελόριζο με ένα λάμδα, αφού όπως ξέρουν οι ίδιοι με δύο λάμδα γράφεται από τότε που η Μεγίστη βαφτίστηκε και Καστελλόριζο. Η σύγκριση του ξεχασμένου (λ) με το ότι οι ακρίτες νησιώτες νιώθουν πως ζουν σε μια ξεχασμένη Ελλάδα είναι αναπόφευκτη.

Πολλοί πολιτικοί, δημοσιογράφοι, αντιγράφοντες, χρήστες του διαδικτύου, ακόμα και άνθρωποι των γραμμάτων αγνοούν ότι το Καστελλόριζο γράφεται με δύο (λλ) από τότε που βαφτίστηκε έτσι και παρά τις διαμαρτυρίες των Κστελλοριζιών συνεχίζουν να το γράφουν ως Καστελόριζο, αυθαίρετα. Στην ουσία έτσι αγνοείται ότι το όνομα Καστελλόριζο έχει τη δική του ξεχωριστή ιστορία, που κανένας δεν έχει το δικαίωμα να την αγνοεί.

Το Καστελλόριζο (ή Μεγίστη), νησί της Δωδεκανήσου, είναι ένα από το πιο όμορφα νησιά της Ελλάδας, που βρίσκεται πολύ συχνά τα τελευταία χρόνια στο προσκήνιο, κυρίως λόγω της γεωγραφικής του θέσης.

Αν και μικρό νησί, το Καστελλόριζο ή Μεγίστη έχει μεγάλη ιστορία, αφού είχε κατοικηθεί ήδη από τη νεολιθική εποχή, ενώ στη συνέχεια αποικίστηκε από τους Δωριείς, όπως και όλα τα Δωδεκάνησα. Αυτοί έδωσαν στο νησί και το όνομα Μεγίστη, όπως ακόμα ονομάζεται επίσημα ο Δήμος. Το επίσημο όνομά του, Μεγίστη, το πήρε, σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, λόγω του ότι είναι το μεγαλύτερο από ένα σύμπλεγμα δεκατεσσάρων μικρών νησιών.

Την ονομασία Καστελλόριζο έλαβε περί το τέλος του 14ου αιώνα, από τους Ιωαννίτες Ιππότες, επί του 8ου Μαγίστρου του Τάγματος, όταν έκτισαν επί του κοκκινωπού βράχου στην είσοδο του λιμένα, κάστρο «Castello Rosso» (κόκκινο κάστρο) υπό το οποίο αναπτύχθηκε η πόλη.

Οι ίδιοι οι Καστελλοριζιοί συμφωνούν με την επικρατέστερη εκδοχή όλων, πως το όνομα προέρχεται από την ένωση των λέξεων «Castello» και της Ελληνικής κατάληξης «-ρίζο» από τη Δωδεκανησιακή λέξη «βουνόριζο»/«ριζοβούνι» (σύμφωνα με το βιβλίο του I. Χατζηφώτη).

Ένα όνομα σαν το Καστελλόριζο, σχετίζεται άμεσα με ένα συγκεκριμένο, ιστορικό και δοξασμένο τόπο με προϋπάρχουσα ταυτότητα, τους ηρωικούς κατοίκους του, και την συνεχόμενη και αποδεδειγμένη χρήση του με δύο λάμδα μέσω εγγράφων γραμμένων από τους ίδιους τους Καστελλοριζιούς, αλλά και από τους πιο σημαντικούς Έλληνες ειδικούς λένε οι Καστελλοριζιοί στο kastellorizo.org. και συνεχίζουν λέγοντας ότι "δεν περιμένουμε από κάποιους εκτός Καστελλορίζου να κατανοήσουν τη σημασία που έχει το όνομα για μας, αλλά προσπαθούμε να ενημερώσουμε τους πάντες για τον άδικο πόλεμο που μας έχουν κηρύξει άνθρωποι που είναι ολοκληρωτικά άσχετοι με το νησί. Οποιοσδήποτε νέος γλωσσολόγος ή φιλόλογος, και οποιαδήποτε εταιρεία τουριστική ή μη, όφειλε είτε να ρωτήσει το Δήμο Μεγίστης και την πλειοψηφία των κατοίκων (κάτι πολύ εύκολο) πριν καταφύγουν σε μια αυθαίρετη αλλαγή, ή τουλάχιστον να ενημερωθεί από τους ειδικούς του παρελθόντος. Και ο όρος «πόλεμος» δεν είναι υπερβολικός αν αναλογισθεί κανείς τη ζημιά που έχει ήδη συντελεσθεί αλλά και συνεχίζεται να συντελείται κάθε μέρα εκθέτοντας το πρόσφατα αλλαγμένο όνομα (μετά το 2000) με λανθασμένη ορθογραφία στο κοινό τους."

Με άλλα λόγια η γραφή Καστελόριζο με ένα (λ) βασίζεται στην απλούστευση της λέξης «καστέλι»,(«καστέλλι (ο)ν», μικρόν φρούριον, κάστρον, ορθογραφικόν ερμηνευτικόν λεξικόν Δ.Δημητράκου εκσυγχρονισμένον "1970" ).

Όμως δεν υπάρχει δικαιολογία το Καστελλόριζο να γράφεται Καστελόριζο, αφού σε αναρίθμητα ιστορικά βιβλία, επιγραφές, στο wikipedia.org και πολλές άλλες πηγές, αναφέρεται με δύο λάμδα.

Και το σπουδαιότερο αν ρωτήσει κανείς τον απλό άνθρωπο του νησιού, το Καστελλόριζο γράφεται με ένα λάμδα ή με δύο; Θα του απαντήσει: -Το Καστελλόριζο γράφεται με δύο λάμδα όπως η Ελλάδα και θα συνεχίσει λέγοντας: - Εσείς την Ελλάδα, θα τη γράφατε ποτέ ως «Ελάδα»;

Κι αφού οι άνθρωποι που ζούνε σε αυτόν το βράχο με την ελληνίδα ψυχή αρνούνται να δεχτούν ότι κάποιοι εκτός από τους ίδιους θα τους επιβάλλουν το πώς πρέπει να γράφεται το όνομα του τόπου τους και κάνουν αγώνα για την επανάκτηση της σωστής ονομασίας του νησιού τους, όλοι οι άλλοι οφείλουμε να το σεβαστούμε και να γίνουμε αρωγοί στον αγώνα τους.