Τα τελευταία χρόνια αποκριάτικα ήθη και έθιμα αναβιώνουν σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Σε μία πανδαισία χρωμάτων, ήχων και γλεντιού, χιλιάδες μικροί και μεγάλοι συμμετέχουν στις καρναβαλικές εδηλώσεις, όπου με κέφι τραγούδι και χορό ξορκίζουν έστω και για λίγο την κατήφεια των καιρών.
Στην Κω, αναβιώνει το έθιμο με τις «καμουζέλες»,ή "αραπάκια" ή "ελαφάκια". Οι «καμουζέλες» ήταν μασκαράδες βαμμένοι με κάρβουνο, ή φορούσαν μουτσούνες (μάσκες- προσωπίδες), άλλοι σκεπασμένοι με χράμια (πολύχρωμες υφαντές κουβέρτες) ή με ό,τι ρούχο έβρισκαν στο σπίτι τους γύριζαν στους δρόμους, στα σπίτια και τα καφενεία πειράζοντας ο ένας τον άλλο. Το τελευταίο βράδυ της αποκριάς αν την ώρα που έμπαιναν στο σπίτι σου σε έβρισκαν στο "τραπέζι" έπαιρναν όλα τα πασχαλινά φαγώσιμα που υπήρχαν πάνω στο τραπέζι, μην τυχόν και τα φας την καθαρά Δευτέρα όπου άρχιζε η νηστεία. Ο φόβος κα ο τρόμος των "αποκρεών" ήταν η "κοκκάλα" γι αυτό και οι μικροί μασκαράδες το τελευταίο βράδυ της αποκριάς ή κυκλοφορούσαν σε ομάδες ή δεν έβγαιναν από το σπίτι μην τυχόν και βρουν μπροστά τους την κοκκάλα. Ένας άνδρας σκεπασμένος με χράμι κρατούσε, ψηλά σε ένα κοντάρι, ένα σκελετό από κεφάλι γαϊδάρου όπου με ένα σχοινί στην μασέλα της κοκκάλας ανοιγόκλεινε το στόμα της.
Όλα τα σπίτια ανοικτά για να υποδεχτούν την κοκκάλα, ή τα "αραπάκια" ευτράπελα, άφθονο κρασί, παραδοσιακοί μεζέδες, ανοιχτόκαρδοι γλετζέδες, συνέθεταν το σκηνικό και μια ευχή έβγαινε από το στόμα όλων και του χρόνου!
Ένα άλλο έθιμο το οποίο στις μέρες μας αναβιώνει μόνο μέσα από τους πολιτιστικούς συλλόγους είναι το "λιγκέρι"ή "βατσέλι". Λιγκέρι λένε ένα μπρούτζινο στρογγυλό ταψί (κάποια νοικοκυριά είχαν το αυθεντικό λιγκέρι, όπως αυτό της φωτό).
Μια κοπέλα, που φορούσε δαχτυλίδι στο δεξί χέρι, στριφογύριζε το λιγκέρι με τα δάχτυλά της, το οποίο ήταν όρθιο πάνω σε σοφρά(σινί) ή στο πάτωμα και χτυπώντας το ρυθμικά με το δαχτυλίδι της για να παράγει ήχο έδινε το ρυθμό και έλεγε το δίστιχο:
«Χτύπα το δαχτυλίδι σου πάνω στο λιγκεράκι
να μαζευτούν το λεύτερα να βρεις κι εσύ ταιράκι».
Μπορεί για τους περισσότερους οι Απόκριες να συνδέονται με τα μεγάλα καρναβάλια, τις παρελάσεις μεταμφιεσμένων ή τους ξέφρενους χορούς, αλλά και στον τόπο μας, όπως και σε άλλα γεωγραφικά διαμερίσματα της Ελλάδας, με την καθοριστική συμβολή πολιτιστικών και χορευτικών συλλόγων, αλλά και φορέων, σώζονται έθιμα και παραδόσεις που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά μέχρι και τις μέρες μας. Έθιμα και παραδόσεις μας μέσα από το χορό, το γλέντι και το τραγούδι αυτές τις μέρες έρχονται στο προσκήνιο και ζωντανεύουν ξανά.
.
.
