Άννα Αντωνίου Κιοσόγλου-Καψωμενάκη- Μια άξια Δωδεκανήσια!! Γράφει η Μαρία Τουλαντά - Παρισίδου

Η Άννα Αντωνίου Κιοσόγλου – Καψωμενάκη, δρα και προσφέρει στον τόπο και τους ανθρώπους του. Υποτροφίες σε μαθητές του Ιπποκρατείου Λυκείου στη μνήμη «Αντωνίου και Μαρίας Κιοσόγλου».
Γράφει η Μαρία Τουλαντά - Παρισίδου

Σε πρόσφατη συνάντησή μας με την αγαπητή Άννα, είχαμε την ευκαιρία να την ακούσουμε να μας διηγείται διάφορες ιστορίες απ΄ τα χρόνια της κατοχής και τα γεγονότα που σημάδεψαν την τότε παιδική της ηλικία .Πάντα παραστατική είτε στον προφορικό της , όσο και στον γραπτό της λόγο η κ. Άννα, αναφέρει τα γεγονότα και τα καταγράφει με κάθε λεπτομέρεια σα να ήταν «χθες». Ιστορίες που δεν πρέπει να ξεχαστούν και που οι μεγαλύτεροι λίγο ή πολύ θυμόμαστε από τις διηγήσεις των γονιών μας ή των παππούδων μας. Για την απόβαση των Γερμανών στο νησί, για τα σιδερένια πουλιά , τα στούκας και τους βομβαρδισμούς, για το τρέξιμο τη νύχτα μέσα στα χωράφια, στα αναχώματα και όλες τις περιπέτειές τους , για να σωθούν απ΄ τους βομβαρδισμούς .
Δεν ξέρει τι να πρωτοπεί η κ. Άννα , όταν θυμάται και διηγείται για τις εκτελέσεις των πατριωτών , όταν θυμάται ακόμη και την κόρη του Castrogiovanni, που ήταν συμμαθήτριά της. Για το δέσιμο και τη φιλοξενία Κωακών οικογενειών, τη φιλία που δυναμώνει μπροστά στον κοινό κίνδυνο, αλλά και τις λεηλασίες στρωμένων νοικοκυριών και εμπορευμάτων. Οικογένειες με υψηλό επίπεδο ανθρωπιάς και ευαισθησίας, περνούν μέσα από τις διηγήσεις της κ. Άννας, που οι τηλεφωνικοί τους διάλογοι , ακόμη και σήμερα δεν τελειώνουν εύκολα και που θα είχαν πολύ ενδιαφέρον να καταγραφούν.
Μέσα στις διηγήσεις της κ. Άννας κυρίαρχη είναι η μορφή του πατέρα της Αντωνίου Κιοσόγλου που ήταν από το Καστελλόριζο και διακρίθηκε για τις εμπορικές του δραστηριότητες τόσο στη γενέτειρά του, όσο και στην Κω. Οι προμήθειές του γίνονταν στην αρχή από την Αλεξάνδρεια, τη Σμύρνη , τη Ρόδο και στη συνέχεια από την Ανατολή, κ. αλλού. Ήταν παρών σε όλες τις δραστηριότητες κοινωνικού και ανθρωπιστικού ενδιαφέροντος, ενώ η σύνδεση του ονόματός του με το κρυφό σχολείο στους Χαϊχούτες αποτελεί δείγμα φιλοπατρίας. Ήταν ένας οικονομικός παράγοντας της Δωδεκανήσου και γι’ αυτό τιμήθηκε και από το εμπορικό βιομηχανικό επιμελητήριο Δωδεκανήσου επί προεδρίας Γ. Χατζημάρκου στις 6 Μαρτίου 2010, μαζί με άλλους μεγαλεμπόρους Δωδεκανήσιους που έβαλαν τα θεμέλια στο οικονομικό θαύμα της Δωδεκανήσου.
Είναι άξιο αναφοράς το γεγονός πως η κ. Άννα Κιοσόγλου- Καψωμενάκη καταφέρνει και δίνει υποτροφίες σε αποφοίτους του Ιπποκρατείου Λυκείου Κω που διακρίθηκαν στις επιδόσεις και τη διαγωγή τους. Το βραβείο καθιερώθηκε στη μνήμη των γονιών της κ. Άννας ,«Αντωνίου και Μαρίας Κιοσόγλου».
Είναι συγκινητικές οι επιστολές των παιδιών και σημερινών φοιτητών, που εκφράζουν την ευγνωμοσύνη και συγχρόνως το θαυμασμό τους για την ευγενική και γενναιόδωρη χειρονομία. Τέτοιες επιστολές μας έδωσε ενδεικτικά η κ. Κιοσόγλου και θα τις διαφυλάξουμε για την ιστορία της ίδιας και για την απήχηση που μπορεί να έχουν οι πράξεις αυτές.
Πριν προχωρήσω στο παρόν δημοσίευμα συναντήθηκα με το Λυκειάρχη του Ιπποκρατείου Λυκείου Κω κ. Χαραμαρά και συζητήσαμε σχετικά, όπως και του ζήτησα ένα κατάλογο των μαθητών που έτυχαν να πάρουν αυτό το βραβείο και να μεταφέρω εκ νέου την ευχή της κ. Άννας να «αριστεύουν » πάντα και να έχουν υγεία. Δεν έκρυβε τη χαρά της για τη μετέπειτα πρόοδο των παιδιών που είναι τα παρακάτω:
Για το 1998 η Χριστοφίνα Ιγκιρλή(Παιδαγωγικό Νηπ/κό τμήμα Κρήτης). Για το 1999-2000 Η Μάμμη Βαλεντίνα. Για το2001 ο Μπίλλης Αντώνιος του Σεβαστιανού(Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Η/Υ Θράκης). Για το 2002 στον Χατζηπαυλή Αντώνιο του Εμμανουήλ(Σχολή Επιστημών θάλασσας, Παν/μίου Αιγαίου). Για το 2003 στο Φυσά Δημήτριο. Για το 2004 στο Φυσά Αντώνιο. Για το 2005 στο Χατζηπαυλή Μάριο. Για το 2006 στη Μπάρκα Ηλιάνα του Θεόφιλου{Οδοντιατρική Σχολή Αθήνας). Για το 2007 στη Σαλαμαλέκη Ειρήνη του Κων/νου. Για το 2008 στη Χάντζου Ιωάννα του Κων/νου και Χατζηνικολάου Αργυρώ του Γεωργίου. Για το 2009 στο Χατζηνικολάου Φίλιππο του Νικολάου, Στη Δρόσου Κυριακή, στο Γεωργιάδη Αντώνιο, στο Σιφωνιό Κων/νο του Δημητρίου. Για το 2010 στο Βρακίδη Παναγιώτη του Μιχαήλ , στον Κούσια Νικόλαο του Δημητρίου και Παπαδημητρίου Θεόδωρο- Ιωάννη. Για το 2011 στους Κώστογλου Αιμιλία- Μαρία του Σεβαστιανού, Κάννη Χρυσοβαλάντη και Νόμπιλε Ειρήνη.Για το 2012 στην Παπαθωμά Στυλιανή του Παύλου, στον Παπαδάκη Παύλο, στον Αγγελίδη Σκεύο και και το Μαστροπέτρο Σάββα-Γιάννη. Για το 2013 Στον Παπαδάκη Παύλο(Ιατρική Σχολή Πάτρας), Αγγελίδη Σκεύο και Μαστροπέτρο Σάββα. Για το 2013 στον Παπαδάκη Παύλο, (Ιατρική Σχολή Πάτρας), στον Αγγελίδη Σκεύο(Ηλεκτρολόγων μηχανικών και τεχνολογίας Πατρών). Στην Καπέκα Δανάη-Τσαμπίκα του Σωτηρίου(Αγγλικής γλώσσας και Φιλολογίας Θεσσαλονίκης). Για το 2014 στις: Δημοπούλου Μαρία-Αγγελική( Ιατρική Σχολή Παν/μίου Αθηνών),Μηναϊδη Μαρία- Νεκταρία(Σχολή Ηλεκτρολόγων μηχανικών Ε.Μ.Π), στην Κιαπόκα Μαρία- Αναστασία του Σταματίου(Φαρμακευτική Σχολή Αθηνών).Για το 2015 στο Διακονικολή Ιωάννη του Νικολάου(Ηλεκτρολόγων μηχανικών και μηχανικών Η/Υ Θεσσαλονίκης), στη Σμαραγδάκη Ευαγγελία (ψυχολογία Αθήνας Ε.Κ.Π.Α),στον Οικονόμου Γεώργιο(Ηλεκτρολόγων μηχανικών και Μηχανικών Η/Υ Θεσσαλονίκης). Για το 2016 στη Τσιάτσιου Αγνή- Καρολίνα(Βιολογία Ηρακλείου), στον Ουρανό Κων/νο του Εμμανουήλ {Ιατρική Θεσσαλονίκης) και στη Σκουμπουρδή Ελένη(Ιατρική Θεσσαλονίκης).
Τελειώνοντας, θα ήθελα να συγχαρώ την κ. Άννα για όλα τα παραπάνω και όχι μόνο. Να τονίσω την αγάπη της για τα νησιά μας και την ιδιαίτερή της εκτίμηση για τους Κώους και τα παιδιά μας. Απλή και φιλόξενη είναι πάντα έτοιμη να διηγηθεί τις όμορφες ,αλλά και τις δύσκολες ιστορικές στιγμές της πατρίδας μας. Σήμερα είναι ενεργό μέλος της Κωακής αδελφότητας Ρόδου.
Κως, Μάρτης, 2017.