Έντονα επικριτικός απέναντι στην κυβέρνηση για το σχέδιο που δημοσιοποίησε για την περικοπή του 50% των επιδοτούμενων δρομολογίων στις άγονες αεροπορικές γραμμές, ήταν ο Βουλευτής Δωδεκανήσου κατά τη διάρκεια της συζήτησης της Επίκαιρης Επερώτησης που είχε καταθέσει μαζί με άλλους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας.
Παράλληλα, κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις για ένα νέο μοντέλο εξυπηρέτησης των νησιών του Αιγαίου, σε ό, τι αφορά στην αεροπορική τους σύνδεση.
Ο κ. Κόνσολας κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι εδώ και 16 μήνες δεν προχώρησε στην προβλεπόμενη διαγωνιστική διαδικασία για την εξυπηρέτηση των νησιών στις λεγόμενες άγονες αεροπορικές γραμμές, παράλληλα με τη διαμόρφωση ενός νέου ορθολογικού μοντέλου για την επιδότηση δρομολογίων και θέσεων.
Ο Βουλευτής, μεταξύ άλλων, τόνισε απευθυνόμενος στον Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων: «Έρχεστε κυριολεκτικά στο παρά πέντε και καταθέτετε ένα σχέδιο το οποίο περικόπτει, όχι μόνο τις επιδοτούμενες θέσεις αλλά και τα επιδοτούμενα δρομολόγια στα νησιά του Αιγαίου, εντείνοντας τη γεωγραφική τους απομόνωση.
Αναλυτικά και συγκεκριμένα:
Στο δρομολόγιο Αθήνα – Αστυπάλαια, θα υπάρχει μια μείωση 83 πτήσεων ετησίως.
Στο δρομολόγιο Αθήνα - Κάλυμνος θα υπάρχει μια μείωση της τάξης των 204 δρομολογίων ετησίως.
Ομοίως, η μείωση για το δρομολόγιο Αθήνα – Κάρπαθος θα είναι στις 204 πτήσεις το χρόνο, ενώ υπολογίζεται ότι το δρομολόγιο Αθήνα – Λέρος, θα πραγματοποιεί 272 από τις 514 που πραγματοποιούνταν.
Παράλληλα, μειώνεται και ο αριθμός των πτήσεων στις ενδοδωδεκανησιακές γραμμές.
Ενδεικτικά, μόνο, το δρομολόγιο Ρόδος – Κάρπαθος – Κάσος μειώνεται κατά 346 πτήσεις. Το ίδιο συμβαίνει και με τα δρομολόγια Ρόδου – Κω – Καλύμνου – Λέρου – Αστυπάλαιας.
Επίσης, δεν υπάρχει δυνατότητα διασύνδεσης της Δωδεκανήσου με τη Σητεία, καθώς και ότι η εθνικής σημασίας γραμμή Λήμνος – Μυτιλήνη – Χίος – Σάμος – Ρόδος και επιστροφή, μειώνεται κατά 156 πτήσεις. Το τελευταίο πλήττει τη σύνδεση Βορείου και Νοτίου Αιγαίου, μια μεθοριακή γραμμή που έχει ως άξονα διασύνδεσης το Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Δεν ξεγελά κανέναν απολύτως η μεθόδευση με τον διαχωρισμό της σεζόν σε τρεις περιόδους από τη στιγμή που το αποτέλεσμα είναι σχεδόν ίδιο: οριζόντια μείωση δρομολογίων αλλά και επιδοτούμενων θέσεων».
Ταυτόχρονα, τόνισε ότι το συγκεκριμένο σχέδιο, καταδεικνύει την αδυναμία της κυβέρνησης να διακρίνει ποιες είναι πραγματικά οι ανάγκες, ποιες είναι οι πραγματικά άγονες αεροπορικές γραμμές οι οποίες πρέπει να στηριχθούν.
Ο Βουλευτής Δωδεκανήσου επισήμανε ότι η ύπαρξη αεροπορικής συγκοινωνίας σε αυτά τα νησιά, δεν εξυπηρετεί μόνο τις ανάγκες άρσης της γεωγραφικής τους απομόνωσης αλλά και την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη αυτών των νησιών.
Κατέθεσε, μάλιστα, στα πρακτικά τα στοιχεία από την κίνηση των αεροδρομίων της Δωδεκανήσου, όπου ενδεικτικά για την Κάρπαθο την τελευταία πενταετία αυξήθηκαν οι πτήσεις, καθώς και ο αριθμός του επιβατικού κοινού κατά 85.000 περίπου.
Συγκεκριμένα, το 2012 διακινήθηκαν 166.344 επιβάτες, ενώ το 2015 υπήρξε αύξηση του αριθμού των επιβατών σε 219.953.
Σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία, όπως χαρακτηριστικά τόνισε ο κ. Κόνσολας, υπάρχει αύξηση του τουριστικού ρεύματος, αύξηση της κατανάλωσης και των δημοσίων εσόδων και έμμεση επιστροφή των πόρων που δαπανά το δημόσιο για την αεροπορική σύνδεση αυτών των νησιών.
Ο Βουλευτής Δωδεκανήσου απευθυνόμενος στην κυβέρνηση, επισήμανε χαρακτηριστικά:
«Πολύ φοβάμαι ότι θα υπάρχει περιστολή των δημοσίων εσόδων με τη μείωση των δρομολογίων και θα είστε σε θέση να υπογράψετε την «ταφόπλακα» της ανάπτυξης και της κοινωνικής ανάταξης που χρειάζεται αυτή τη στιγμή η Δωδεκάνησος και τα νησιά μας».
Τέλος, ο κ. Μάνος Κόνσολας, κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις για την αναμόρφωση του μοντέλου επιδότησης των άγονων αεροπορικών γραμμών και της αεροπορικής σύνδεσης των νησιών, τονίζοντας ότι: «τα δρομολόγια και οι επιδοτούμενες θέσεις αεροπορικών δρομολογίων, πρέπει να εντάσσονται στη λογική του σχεδιασμού ενός νέου μοντέλου για τις άγονες αεροπορικές γραμμές.
Το μοντέλο αυτό πρέπει να συμπεριλαμβάνει τέσσερις βασικές προϋποθέσεις:
1. Τα πληθυσμιακά και οικονομικά χαρακτηριστικά κάθε νησιού.
2. Το διαχωρισμό της επιδότησης εισιτηρίου μεταξύ μόνιμων κατοίκων και επισκεπτών.
3. Τις συνθήκες γεωγραφικής απομόνωσης αλλά και τα προβλήματα στην ακτοπλοϊκή συγκοινωνία.
4. Τον εθνικό και γεωπολιτικό χαρακτήρα, που προσλαμβάνει εκ των πραγμάτων η αεροπορική σύνδεση ακριτικών νησιών».
