Από το πρωί κόσμος συρρέει στις εκκλησίες για να προσκυνήσει το σώμα του Ιησού.
Στις 12:00 το μεσημέρι έρχεται η ταφή, στο κουβούκλιο που από βραδύς γυναίκες μοιρολογώντας έχουν στολίσει με κάθε είδους λουλούδι. Πολύχρωμος και μυρωδάτος. Στη συνέχεια ψάλλεται ο Εσπερινός της Μεγάλης Παρασκευής και γίνεται η Αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου. Ακολούθως, τοποθετείται στο ύφασμα. Το ύφασμα αυτό λέγεται Επιτάφιος.
Το έθιμο θέλει κατά τη διάρκεια της ημέρας να προσκυνήσεις τρεις Επιταφίους. Αν έχεις διάθεση, περνάς και από κάτω για να έχεις φώτιση για όλη την επόμενη χρονιά.
Το βράδυ ψάλλεται ο όρθρος του Μεγάλου Σαββάτου και η υμνολογία είναι σχετική με την ταφή του Κυρίου από τους Ιωσήφ και Νικόδημο και την κάθοδο της ψυχής Του στα σκοτεινά βασίλεια του Άδη. Σχετικά τα τροπάρια: «Ο ευσχήμων Ιωσήφ...», και «Ότε κατήλθες προς τον θάνατον...».
Όταν ο Κύριος απέθανε, το σώμα Του μπήκε στον τάφο, η δε ψυχή του ενωμένη με την Θεότητά του κατήλθε στον Άδη και αφού τον νίκησε απελευθέρωσε τις ψυχές. Και την τρίτη ημέρα ενώθηκε και πάλι η Ψυχή με το Σώμα και το Σώμα Ανέστη εκ Νεκρών. Έτσι νικήθηκε ο Άδης και ο θάνατος.
Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας ψάλλονται σε τρεις στάσεις (μέρη) τα λεγόμενα Εγκώμια, μικρά τροπάρια πολύ αγαπητά στο λαό, αγνώστου ποιητή. Τα πιο γνωστά είναι: «Η ζωή εν τάφω...», «Άξιον εστί μεγαλύνειν...», «Αι γενεαί πάσαι...» και «Ω γλυκύ μου Έαρ...».
Εγκώμια
Η ζωή εν τάφω
κατετέθης, Χριστέ,
και αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο,
συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σην.
Άξιον εστί
μεγαλύνειν σε των πάντων κτίστην·
τοις σοις γαρ παθήμασιν έχομεν
την απάθειαν, ρυσθέντες της φθοράς.
Αι γένεαι πάσαι
ύμνον τη ταφή σου
προσφέρουσι, Χριστέ μου.
Ω γλυκύ μου έαρ,
γλυκύτατον μου τέκνον,
που έδυ σου το κάλλος;
Στη συνέχεια γίνεται η Περιφορά του Επιταφίου, εκτός του ναού και στα όρια της Ενορίας.
Σύμφωνα με το έθιμο κατά την επιστροφή του, άντρες τον κρατάνε έξω από την είσοδο για να περάσουν όσο το δυνατό περισσότεροι άνθρωποι απο κάτω. Για δύναμη, υγεία, κουράγιο και φώτιση.
.gif)
