ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΕ ΣΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛIO

Από μια σκοπιά θα μπορούσε να ειπωθεί πως η κοινωνική οικονομία και ο νόμος 4019 λειτουργεί ως βαλβίδα εκτόνωσης, -απλώς συμπληρωματικά και βοηθητικά- ως προς το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης. Ένας από τους βασικούς σκο­πούς του (αλλά όχι ο μόνος) φαίνεται πως είναι να εντάξει στη σφαίρα του ιδιωτι­κού, ανάγκες που μέχρι τώρα αποτελούσαν δημόσια αγαθά και καλύπτονταν από το κράτος, κυρίως μέσω του κράτους πρόνοιας.

Δήμος και Κοιν.Σ.Επ.

Προκρίνουμε τα παρακάτω σχετικά με τις Κοιν.Σ.Επ που υπογράφουν συμβάσεις με το Δήμο:

1 .Να αποτελούν οικειοθελή πρωτοβουλία των εργαζομένων και της τοπικής κοι­νωνίας, με ανοικτές διαδικασίες και όχι ένα νέο σχήμα πελατειακών και κομματικών εξαρτήσεων.

2. Να μην υποκαθιστούν λειτουργούσες αυτοδιοικητικές δομές και υπηρεσίες που για λόγους δημοσίου συμφέροντος οφείλουν να μείνουν υπό την αιγίδα του δή­μου, αλλά να λειτουργούν είτε συμπληρωματικά προς αυτές ή να αντικαθιστούν υπηρεσίες που παρέχονται ήδη από ιδιώτες.

3. Να βελτιώνουν την ποιότητα χωρίς να επιβαρύνουν την τιμολογιακή πολιτική των παρεχόμενων υπηρεσιών.

4. Να εφαρμόζουν πλήρως τα προβλεπόμενα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώ­ματα των εργαζομένων.

Ευπαθείς ομάδες: Οσον αφορά στο διαχωρισμό των ευπαθών ομάδων, από το νόμο διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: οι «Ευάλωτες Ομάδες Πληθυσμού» και οι «Ειδικές Ομάδες Πληθυσμού».

<<Ευάλωτες Ομάδες Πληθυσμού>> <<νοούνται οι ομάδες εκείνες του πληθυσμού που η ένταξή τους στην κοινωνική και οικονομική ζωή εμποδίζεται από σωματικά και ψυχικά αίτια. Σε αυτές ανήκουν άτομα με αναπηρίες (σωματικές ή ψυχικές ή νοητικές ή αισθητηριακές), εξαρτημένα ή απεξαρτημένα από ουσίες άτομα, ορο­θετικοί, φυλακισμένοι/αποφυλακισμένοι, ανήλικοι παραβάτες».

«Ειδικές Ομάδες Πληθυσμού>><<νοούνται οι ομάδες εκείνες του πληθυσμού οι οποίες βρίσκονται σε μειονεκτική θέση ως προς την ομαλή ένταξή τους στην αγο­ρά εργασίας, από οικονομικά, κοινωνικά και πολιτισμικά αίτια. Σε αυτές ανήκουν οι άνεργοι νέοι, οι άνεργες γυναίκες, οι άνεργοι άνω των 50 ετών, οι μακροχρόνιοι άνεργοι, οι αρχηγοί μονογονεϊκών οικογενειών και τα μέλη πολύτεκνων οικογενει­ών, γυναίκες θύματα κακοποίησης, οι αναλφάβητοι, οι κάτοικοι απομακρυσμένων ορεινών και νησιωτικών περιοχών, τα άτομα με πολιτισμικές ιδιαιτερότητες, οι με­τανάστες και οι πρόσφυγες».

Όπως προκύπτει από τον ορισμό των «ευπαθών ομάδων πληθυσμού», κατηγο­ρίες όπως νέοι άνεργοι, μακροχρόνιοι άνεργοι, άνεργοι άνω των 50 ετών, γυναίκες άνεργες και κάτοικοι απομακρυσμένων περιοχών εντάσσονται στην ίδια κατηγο­ρία με πληθυσμιακές ομάδες όπως οι πρώην ή οι νυν τρόφιμοι φυλακών, οι ανήλι­κοι παραβάτες, τα άτομα με γλωσσικές ή πολιτισμικές ιδιαιτερότητες.

Το συγκεκριμένο γεγονός ενέχει σοβαρούς κινδύνους. Πρώτον, η ένταξη των ανέργων σε ειδικές ομάδες σηματοδοτεί μια επικίνδυνη διολίσθηση των πολιτι­κών απασχόλησης προς μια προνοιακή αντίληψη τόσο των αιτιών όσο και των πολιτικών αντιμετώπισης της ανεργίας. Η αντίληψη αυτή παραγνωρίζει συστημα­τικά το γεγονός ότι η ανεργία είναι δομικό χαρακτηριστικό του καπιταλισμού και ότι τα αίτια του προβλήματος έγκεινται πρωτίστως στη φύση των ασκούμενων οικονομικών πολιτικών στην ΕΕ και στην Ελλάδα. Επιπλέον, οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας επιδεινώνουν το πρόβλημα διογκώνοντας συνεχώς τα ποσο­στά ανεργίας.

Τέλος θεωρούμε ότι η προωθούμενη πολιτική για την κοινωνική οικονομία εντάσσεται σε μια ευρύτερη πολιτική επιφανειακής διαχείρισης χωρίς να στοχεύει στη ρίζα του προβλήματος.

Η συγκεκριμένη αντίληψη για την κοινωνική οικονομία αντιμετωπίζει την ανερ­γία όχι ως πρόβλημα των αναπτυξιακών οικονομικών πολιτικών αλλά ως πρό­βλημα του εργαζόμενου, ο οποίος κατά περίπτωση “δεν έχει αρκετά κίνητρα ή τις κατάλληλες δεξιότητες” για να βρει δουλειά. Στην προσπάθεια ενοχοποίησης των ανέργων, οι οποίοι υποτιθέμενα δε βρίσκουν δουλειά επειδή δεν έχουν ανταγω­νιστικές δεξιότητες και γι’ αυτό χρειάζονται “επιχειρηματική επιμόρφωση” ή επι­δεικνύουν προβλήματα συμπεριφοράς, οι άνεργοι κατηγοριοποιούνται σε ειδική ομάδα, η οποία γκετοποιείται και εγκλωβίζεται σε μια υποδεέστερη κατηγορία των εργαζομένων που δεν απολαμβάνει τα εργασιακά δικαιώματα και τις απολα­βές των ‘’κανονικών εργαζόμενων’’.

Για την ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΕΛΠΙΔΑΣ Δ. Βαγγέλης δημ. συμβ.