Δεν έχω ξαναδεί στρατηγική κόμματος να καταρρέει, δύο εβδομάδες, μετά την ανακοίνωση της. Όχι, γιατί δεν θυμάμαι, αρχηγό αριστερού κόμματος να προτείνει για υποψήφιο, πρόσωπο που είχε «στολίσει» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με διάφορες αντισημιτικές ανοησίες και την οποία φυσικά αναγκάστηκε να αποσύρει. Αλλά γιατί, δεν μπόρεσα να καταλάβω πώς είναι δυνατόν ένα κόμμα να επιλέγει ως στρατηγική, ένα πλαίσιο που δεν του ταιριάζει ιδεολογικά και δεν του βγαίνει εκλογικά.
Να ξεπεράσω, την πάγια αντίθεση της αριστεράς, στην προσπάθεια του «παλιού δικομματισμού» να δώσει γενικότερο πολιτικό χαρακτήρα στις τοπικές εκλογές. Γιατί, η χώρα δεν έχει μόνο 13 περιφέρειες και 5-6 μεγάλους δήμους. Έχει και άλλους 300. Με τα δικά τους ζητήματα. Με προτεραιότητες που διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή. Η αντιμνημονιακή σημαία δεν συγκινεί τα τοπικά πλήθη που ζητούν λύσεις για προβλήματα τους. Και στις περισσότερες περιοχές της χώρας οι μέχρι σήμερα...μονοψήφιοι υποψήφιοι του, δεν φαίνεται να αποκτούν ιδιαίτερη δυναμική.
Αλλά ας πάμε στην ουσία, στον λογαριασμό. Ποια υπολογίζουν ότι θα είναι τα αποτελέσματα αυτού του «δημοψηφίσματος» στις τοπικές εκλογές μετά και τις επιλογές που έγιναν στις περιφέρειες; Δεν βλέπω κύμα ενθουσιασμού. Και, πάντως, δεν βλέπω το χάρτη των περιφερειών της χώρας να χρωματίζεται με τα χρώματα των υποψηφίων της Κουμουνδούρου. Το πιθανότερο είναι να κυριαρχούν τα χρώματα των κομμάτων της συγκυβέρνησης. Οπότε; Το χάσαμε το «δημοψήφισμα» πριν ακόμα γίνει;
Συμπέρασμα. Κατά τη γνώμη μου η γενικότερη εκλογική δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ, είναι σχεδόν αδύνατο να αποτυπωθεί στις τοπικές εκλογές. Θα έπρεπε να το ξέρουν στην Κουμουνδούρου. Ο ΣΥΡΙΖΑ έβαλε ένα στοίχημα πάνω από τις τοπικές του δυνατότητες. Αν η κάλπη των Ευρωεκλογών, δεν καταγράψει μια διαφορά ασφαλείας με τη ΝΔ, τότε, στις 26 Μαίου, η Κουμουνδούρου, είναι πολύ πιθανό, να βρεθεί αντιμέτωπη με τα πραγματικά πολιτικά και εκλογικά της όρια.
Ο Δημήτρης Χόνδρος είναι δημοσιογράφος – Διευθυντής Σύνταξης της aftodioikisi.gr
