Στην παραλία μπροστά από το διοικητήριο κείτεται το άψυχο σώμα ενός αρνιού, με το πρόσωπο του να κοιτάζει τους περαστικούς, γεμάτο απορία και παράπονο. Το σώμα του είναι αρτιμελές δείγμα του ότι δεν ταλαιπωρήθηκε από τα ρέματα της θάλασσας.
Είναι ένα από τα αρνιά που την Κυριακή το πρωί, (μιας ανοιξιάτικης μέρας), ήταν μαζεμένα πάνω στην σκάλα του πολεμικού, στην είσοδο της οποίας είχαν τοποθετηθεί κινητά περιφράγματα για να τα περιορίσουν. Τι ήθελαν τα ζωντανά στην σκάλα; Ποιος και γιατί τα μάντρωσε εκεί; Είχαν όλα το διακριτικό κίτρινο σήμα που σημαίνει ότι δεν ήταν αδέσποτα. Περαστικός που πλησίασε βλέποντας το παράξενο θέαμα σχολίασε, πικρόχολα: '' Φαίνεται προετοιμάζουν τα εγκαίνια του μόλου των ...κρουαζιερόπλοιων! και πρέπει να μαζευόμαστε!!!''
---Το αρνί είναι το ζώο που θυσιάζεται στις γιορτές που συνδέονται με την ανανέωση της φύσης ή την αναγέννηση Θεού και ανθρώπων: Ιουδαϊκό Πάσχα, Χριστιανικό Πάσχα, Ραμαζάνι. Στην θρησκευτική ιστορία των αρχαίων Βαβυλώνιων, Φοινίκων, Περσών, Αιγυπτίων, Ρωμαίων, Ινδών και άλλων αναφέρονται συνέχεια θυσίες, κυρίως ανθρώπων, αλλά και ζώων. Στην θρησκευτική ιστορία των αρχαίων Ελλήνων, Κελτών, Κινέζων και άλλων, αναφέρονται θυσίες κυρίως ζώων. Οι Ινδιάνοι είναι ίσως η μοναδική θρησκευτική παράδοση που δεν απαιτεί θυσίες. Οι Σαμάνοι (οι σοφοί των Ινδιάνικων φυλών) πληγώνουν σημεία του σώματός τους για να τρέξει αίμα, ή κρατούν μέρος από το αίμα των ζώων που έχουν σκοτωθεί για να τραφεί η φυλή, για να το προσφέρουν στους Θεούς και στους προγόνους.
Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής αναφέρθηκε στον Ιησού ως: « Ο Αμνός του Θεού, ο αύρων τας αμαρτίας του κόσμου» (Ιωάννη 1:29). Στον ευαγγελιστή Ιωάννη ο Ιησού λέγει: ''Εγώ ειμί ο ποιμήν ο καλός. Ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων. (Ιωάν. κεφ. ι΄στοιχ.11)". Ο Ακάθιστος ύμνος αναφέρεται στην Παναγία ψάλλοντας: ''Χαῖρε, Ἀμνοῦ καὶ Ποιμένος Μῆτερ''.
Οι ιδιοκτήτες περισυνέλεξαν τα χαμένα τους αρνιά πλην ενός!
Μόνο του τριγύριζε στο λιμάνι, χρονιάρες μέρες...μέχρι την αυτο-θυσία του!
Λίγα μέτρα πιο πέρα από το κουφάρι του αρνιού είναι η σημερινή μητρόπολις και ο Ιερός Ναός του Ευαγγελισμού, που ήταν το συγκρότημα της εκκλησίας των Καθολικών '' Ο Αμνός του Θεού- Αgnus Dei'' και έδρα του καθολικού επισκόπου της περιόδου της Ιταλικής κατοχής. Η προσωρινή Ελληνική Διοίκηση το 1947 όχι μόνο κατέλαβε το συγκρότημα δίδοντας το στην Ορθόδοξη Εκκλησία υπό τις διαμαρτυρίες της επίσημης Καθολικής Εκκλησίας, αλλά κατεδάφισε και το καμπαναριό της! προφασιζόμενη ότι ήταν στατικά επικίνδυνο για τους περαστικούς! Το συγκρότημα είναι κτισμένο πάνω σε χριστιανικό ορθόδοξο ναό που σώζεται στο υπόγειο (;) της Μητροπόλεως. Κι αυτός ο ναός είναι χτισμένος πάνω σε Αρχαίο Ελληνικό Ιερό και φέρει ενσωματωμένα στις τοιχοποιίες του τμήματα (σπόλια) του αρχαίου ναού! Γυρίσματα της ιστορίας και των αξιών! Μέσα στα οποία το πρόβατο είτε ως ''σιτευτός αμνός'' είτε ως ''αμνός του Θεού'' υφίσταται τις συνέπειες των ανθρώπινων επιλογών.
Προς τι αυτή η θυσία την βραδιά των Χριστουγέννων του 2013;
Νάναι άραγε μια ακόμη μικρή αναγκαιότητα της τόσο δύσκολης της εποχής;
Χρόνια πολλά!
Ν. Μυλωνάς
