Με την αξιοπιστία στην τσέπη.Ανοιχτά μαγαζιά ...άδειοι δρόμοι

Υποτονική η κίνηση λένε στα δελτία ειδήσεων.

Το αγοραστικό κοινό, χωρίς αγοραστική δύναμη πλέον, δεν βγαίνει στα μαγαζιά ούτε για βόλτα αφού σκέφτεται ακόμη και το εισιτήριο στα ΜΜΜ. Μια απλή βροχή είναι αρκετή για να κρατήσει τους πολλούς στο σπίτι. Τι άλλο θα σκεφτούν τώρα οι «ειδικοί»; Τη δουλειά όλο το 24ωρο;

Παρά τις ενέσεις (προπαγανδιστικής) αισιοδοξίας στην αρχή της εβδομάδας (παραμονή Χριστουγέννων), όπου σε διάφορα κανάλια μιλούσαν για πολύ μεγάλη κίνηση στην αγορά, ο κόσμος με άδειες τσέπες μένει στο σπίτι κοιτάζοντας τις βιτρίνες από τις οθόνες της TV.

Τα μαγαζιά λοιπόν έμειναν για δεύτερη Κυριακή ανοιχτά, εκτός από αυτά όπου η συμμετοχή στην απεργία ήταν μεγάλη και τα μικρομάγαζα που δεν άνοιξαν καν, το αποτέλεσμα όμως δεν δικαιώνει καθόλου αυτούς που έλεγαν ότι η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας θα είναι «ανάσα για την αγορά».

Η αγορά για να «πάρει ανάσα» χρειάζεται να ζεσταθούν οι τσέπες των εργαζομένων, δηλαδή όχι μόνο να σταματήσει η λεηλασία, αλλά και να δοθούν χρήματα στους λεηλατημένους. Όμως για να γίνει αυτό, ακόμη περισσότερο χρειάζεται μια εντελώς διαφορετική φιλολαϊκή πολιτική που θα έρχεται σε κόντρα με την - από την ΕΕ εκπορευόμενη - γραμμή εξυπηρέτησης μονοπωλιακών συμφερόντων. Κάτι τέτοιο βέβαια θεωρείται τουλάχιστον «απαγορευμένο» ή και γελοίο να το περιμένει κανείς, χωρίς σοβαρές ανατροπές, αφού αντιβαίνει στην εντός πλαισίου ΕΕ πορεία, στα υπογραμμένα μνημόνια, στις «δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει» και που «πρέπει να τηρηθούν» για να «"ανακτήσουμε την αξιοπιστία μας». Άλλο προσπαθούν να πετύχουν τα ανοιχτά μαγαζιά, λοιπόν.

Όλα τα άλλα είναι μπερδεμένα παραμύθια για ευκολόπιστους και φοβισμένους.

Οπότε, αφού δεν υπάρχει σάλιο, η αγορά θα πρέπει να κινηθεί με την «αξιοπιστία» που ΘΑ ανακτηθεί... Ως τότε, ως τη δευτέρα παρουσία δηλαδή που «η οικονομία θα ανακάμψει» και θα τρώμε όλοι με χρυσά κουτάλια, φάτε μάτια αξιοπιστία, ευχές και προσευχές.

Πολλοί θα πουν σε λίγο ότι «το μέτρο απέτυχε» και αποδείχτηκε λάθος. Δεν είναι έτσι όμως. Είναι αφέλεια να πιστέψει κανείς ότι αυτοί που το σχεδίασαν είναι άσχετοι και ηλίθιοι που πίστευαν ότι έτσι θα έπαιρνε φωτιά η οικονομία. Και αυτό το μέτρο έχει σαν στόχο του, ανάμεσα στα άλλα, την ταπείνωση και την υποταγή των εργαζομένων. Τη μετατροπή τους σε στρατό σκλάβων που θα τους χρησιμοποιούν όπως θέλουν τα αφεντικά τους (και βέβαια δε μιλάμε για τα μικρομάγαζα που δε θέλουν το μέτρο).

Όσο οι εργαζόμενοι δεν παίρνουν απόφαση ότι «μπορούν χωρίς αφεντικά», η λαίλαπα θα συνεχίζεται ακάθεκτη με διάφορες δικαιολογίες ανάλογα με την περίπτωση.

ΥΓ: Για τη λατρεία των αριθμών να πούμε ότι η πτώση του γιορταστικού τζίρου είναι εξωφρενική και κινείται σε ποσοστά 25%-30% σε σχέση με πέρυσι, ενώ, όπως ακούσαμε στο δελτίο της ΝΕΤ, ξεπερνά το -65% σε σύγκριση με το 2008! Σε απόλυτους αριθμούς, είπαν στη ΝΕΤ, ο τζίρος του 2008 ήταν 22,5 δισ. ευρώ ενώ ο τωρινός δεν θα ξεπεράσει τα 6,5 δισ.! Κατά τα άλλα έρχεται η ανάπτυξη... Πάρτε ομπρέλες, θα βρέξει χρήμα.

ΚΚΕ ΚΩΣ